
كميته امتحانات OSCE
آزمون های فارغ التحصیلی دستیاری همواره از موضوعات چالش برانگیز در آموزش پزشکی بوده اند این آزمون ها با توجه به حجم گسترده مطالب درسی و فشردگی زمان فراگیری با در نظر گرفتن ناهمگونی آموزشی در دانشگاههای مختلف لاجرم مشمول نقایصی بوده و هستند عمده ترین ایرادات شامل برخوردهای سلیقه ای در عدم توازن در نوع سؤالات، قضاوت مقطعی در مورد توانمندی ها و محدود بودن امکان ارائه قابلیت فارغ التحصیلان هستند. رشتۀ روانپزشکی نیز بویژه از این لحاظ پیوسته موضوع بحث بوده است. شیوۀ مرسوم آزمون دانشنامه که بر پایۀ مصاحبه با بیمار در زمان محدود و ارزیابی حضوری توسط ممتحنان بوده است؛ از یک سو با توجه به حضور بیمار واقعی و از سوی دیگر با در نظر گرفتن ظرافتهای موجود در مصاحبه روانپزشکی- که بشدت تحت تأثیرشرایط روانی و ذهنی آزمون دهنده می باشند- امکان آسیب پذیری اعتبار روش مرسوم را افزایش می دهد. لذا استفاده از روش آزمون ساختاریافته بالینی عینی " OSCE" با توجه به امتیازات موجود درآن در جهت ایجاد همگونی و گسترده تر کردن دامنۀ ارزیابی ها مؤثر باشد و در عین حال که ممتحنان را در رسیدن به شیوه ای پایا و معتبر یاری می کند رضایت آزمون دهندگان اعم از مردودین یا قبول شدگان را نیز افزایش می دهد.
اعضاي گروه روانپزشكي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي
|